Przejmujące sceny na cmentarzu. Syn Edwarda Linde-Lubaszenki w głębokiej żałobie

Ostatnie pożegnanie Edwarda Linde-Lubaszenki

Uroczystości pogrzebowe miały wyjątkowo uroczysty, państwowy charakter. Jeszcze przed rozpoczęciem mszy świętej w kościele wystawiono księgę kondolencyjną, do której przybyli wpisywali słowa pożegnania i wdzięczności. Obok niej spoczywała biała róża – subtelny znak pamięci i szacunku. Wnętrze świątyni wypełniała atmosfera skupienia i zadumy.

W centralnym miejscu ustawiono trumnę z ciałem aktora, otoczoną wieńcami oraz odznaczeniami państwowymi, które otrzymał w trakcie swojej wieloletniej kariery. Na sztaludze wyeksponowano jego barwny portret – pełen życia, z charakterystycznym uśmiechem. To zdjęcie przywoływało wspomnienie artysty, który przez dekady wnosił na scenę i ekran ogromną energię.

Szczególną uwagę zwracały kwiatowe kompozycje z poruszającymi dedykacjami. Wśród wieńców znalazł się również ten przekazany przez minister kultury i dziedzictwa narodowego, co było wyraźnym symbolem uznania państwa dla dorobku Edwarda Linde-Lubaszenki i jego wkładu w rozwój polskiej kultury.

Gwiazdy żegnają ikonę

Obok klepsydry aktora zawieszono także nekrolog Bożeny Dykiel, której pogrzeb zaplanowano na 25 lutego. Te dni stały się dla środowiska artystycznego czasem szczególnej refleksji i bolesnych pożegnań. Odejście tak wyrazistych postaci sprawiło, że wielu ludzi kultury spotkało się w atmosferze wspólnej straty.

Edward Linde-Lubaszenko przez lata należał do grona najbardziej cenionych i rozpoznawalnych aktorów w Polsce. Z powodzeniem łączył występy teatralne z rolami filmowymi i telewizyjnymi, tworząc postaci autentyczne, wyraziste i zapadające w pamięć. Współpracownicy podkreślali jego profesjonalizm, dyscyplinę oraz ogromną wrażliwość artystyczną. Dla widzów był symbolem klasy i aktorskiej rzetelności.

Na ceremonii pojawiło się wiele znanych osób ze świata kultury i mediów. Wśród żałobników można było dostrzec Stefana Friedmanna, Maję Komorowską, Tomasza Iwana czy Roberta Janowskiego. Ich obecność była wyrazem szacunku wobec zmarłego oraz wsparcia dla jego najbliższych. Wszyscy podkreślali, jak wielką stratą jest odejście tak wybitnego twórcy.

Olaf Lubaszenko pożegnał ojca

Najbardziej przejmujące momenty rozegrały się jednak podczas przemówienia Olafa Lubaszenki. Syn aktora w czasie mszy wspominał ojca nie tylko jako znakomitego artystę, lecz przede wszystkim jako ciepłego, troskliwego człowieka. W jego głosie słychać było silne emocje.

W pewnej chwili Olaf podszedł do trumny i delikatnie ją dotknął – gest ten poruszył wszystkich obecnych. Siedział w ławce z twarzą ukrytą w dłoniach, wyraźnie przytłoczony bólem. Według relacji świadków, w tym reportera “Super Expressu”, szczególnego wsparcia udzielił mu Robert Janowski, który przez dłuższy czas obejmował go w milczeniu. Ten obraz – pełen ciszy i solidarności – na długo pozostanie w pamięci uczestników uroczystości.

Po zakończeniu mszy kondukt żałobny wyruszył na cmentarz, gdzie trumna została złożona do grobu. W ceremonii uczestniczyło wojsko, które oddało artyście należne honory. Państwowa asysta podkreśliła rangę jego dorobku, lecz to emocje rodziny nadały temu momentowi najgłębszy wymiar. Na twarzy Olafa Lubaszenki wyraźnie malował się ból – widać było, jak ciężko przeżywa stratę ojca. Odszedł wybitny aktor, ale pamięć o nim – zarówno w historii polskiej kultury, jak i w sercach bliskich – pozostanie żywa przez długie lata.