Tak wyglądała urna Michała Urbaniaka. Jeden szczegół przyciąga uwagę

Michał Urbaniak - legenda jazzu i siła, która nie gasła do końca

Urbaniak przez dekady był kojarzony z klasą światowego formatu - jako saksofonista, skrzypek jazzowy, kompozytor i aranżer. Urodził się 22 stycznia 1943 roku w Warszawie, a jego nazwisko na stałe wpisało się do historii polskiej kultury oraz sceny międzynarodowej.

Jego kariera nie zamykała się w jednej szufladce - łączył brzmienia, eksperymentował i współpracował z największymi nazwiskami jazzu. W mediach wielokrotnie podkreślano, że miał kontakt z absolutną czołówką światowej sceny, a jego dorobek był ważny także poza Polską.

W ostatnich latach życie artysty toczyło się już nie tylko rytmem sceny, ale i walki o zdrowie. W 2024 roku zapadł w śpiączkę, a skutki tego doświadczenia - jak opisywano - odczuwał jeszcze długo. Mimo tego miał trzymać się nadziei i pozostawać w dobrym nastawieniu.

Ja się czuję jakbym miał 21 lat, pomimo tego, że uczę się chodzić na nowo, mam codzienną rehabilitację, ale po prostu mam porozumienie z następną generacją – mówił w rozmowie z Mariuszem Szczygłem w „Rozmowach (nie)wygodnych”.

Pogrzeb Michała Urbaniaka na Powązkach Wojskowych - kiedy i gdzie odbyło się pożegnanie

Uroczystości pogrzebowe odbyły się w środę 7 stycznia 2026 roku w Warszawie. Ostatnie pożegnanie rozpoczęło się o godz. 13:00 w Domu Pogrzebowym na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach, a po ceremonii zaplanowano odprowadzenie i złożenie urny z prochami w Alei Zasłużonych.

Jak podawano w komunikatach dotyczących ceremonii, pogrzeb miał charakter państwowy i wojskowy - co dodatkowo podkreślało rangę postaci Urbaniaka i jego wkład w kulturę.

Wśród żałobników pojawili się bliscy i osoby związane z artystą, a media odnotowały obecność Urszuli Dudziak, byłej żony muzyka, która przyjechała pożegnać go osobiście.

W samym nekrologu wskazano, kto przekazał informację o uroczystości:

O pożegnaniu zawiadamiają pogrążeni w smutku żona Dorota, córki Kasia i Mika, przyjaciele oraz Urbanator Family

Kolorowa urna i napis, o którym mówiło się najwięcej

Choć pogrzeby zwykle mają bardzo stonowaną oprawę, tym razem uwagę przyciągnął element, którego nie dało się przeoczyć. Urna z prochami Michała Urbaniaka była kolorowa i - jak relacjonowano - wyglądała jak małe dzieło sztuki, co dla wielu osób stało się najbardziej zapamiętanym symbolem tego pożegnania.

Taki wybór nie musiał być przypadkiem - w końcu Urbaniak kojarzył się z twórczą wolnością, odwagą w brzmieniu i scenicznej energii. Właśnie dlatego ten nietypowy akcent mógł wybrzmieć jako bardzo osobisty gest - zamiast tradycyjnej „ciszy formy”, pojawił się znak, że życie artysty było barwne do samego końca.

Obok urny znalazła się też tabliczka, która - prosta, a jednocześnie mocna w przekazie - stała się swoistym podsumowaniem jego drogi:

Śp. Michał Urbaniak. Lat 82. Zm. 20 .12.2025 r. Żył jak chciał

I to właśnie w tym zdaniu wielu fanów (i nie tylko fanów jazzu) odnajduje najważniejszą puentę: niezależnie od okoliczności i trudniejszych momentów, Urbaniak zostawił po sobie coś więcej niż wspomnienie - dorobek, który nadal będzie grał w tle historii polskiej muzyki.

Fot. KAPIF