„Życie toczy się dalej”. Małgorzata Ostrowska o stracie męża i powrocie na scenę

Kariera Małgorzaty Ostrowskiej

Małgorzata Ostrowska to postać, której nie da się zamknąć w prostych kategoriach – wokalistka, legenda polskiej muzyki rockowej i jedna z tych artystek, które na stałe wpisały się w pejzaż polskiej popkultury. Jej kariera rozpoczęła się w latach 80., w czasach, gdy polska scena muzyczna kipiała energią, ale brakowało w niej prawdziwych, charakterystycznych głosów. I wtedy pojawiła się ona – Ostrowska, która od razu przyciągnęła uwagę nie tylko mocnym, wyrazistym wokalem, ale też sceniczną charyzmą, jakiej niewielu artystów mogło dorównać.

Jej pierwsze kroki muzyczne związane były z zespołem Lombard, który wkrótce stał się jednym z najważniejszych zespołów rockowych w Polsce. To właśnie z Lombardem Ostrowska nagrała takie klasyki jak „Przeżyj to sam”, „Szklana pogoda” czy „Czy wiesz, że…”. Jej głos w tych utworach jest nie do podrobienia – jednocześnie silny i delikatny, potrafiący unieść mocne gitarowe riffy, a zarazem wypełnić melancholią refreny, które stały się hymnami całego pokolenia. Lombard dawał jej przestrzeń do eksperymentów, a Ostrowska korzystała z tego w pełni, stając się symbolem kobiecej siły w rocku, gdzie dominowali mężczyźni.

Po latach z Lombardem, Ostrowska rozpoczęła karierę solową, a jej pierwsza solowa płyta, „Ostrołęka”, pokazała, że potrafi odnaleźć się także poza zespołem. Współpracowała z wieloma wybitnymi postaciami polskiej sceny muzycznej, między innymi z Grzegorzem Ciechowskim, który pomagał jej w aranżacjach i produkcji, czy z Krzysztofem Cugowskim, z którym dzieliła scenę podczas licznych festiwali. Jej solowe dokonania, choć mniej medialne niż prace z Lombardem, są dowodem na jej wszechstronność – od rocka, przez pop, aż po subtelne ballady.

Ostrowska to ikona lat 80. i 90., symbol kobiecej niezależności w świecie, który nie zawsze jej sprzyjał. Jej utwory były i są obecne w filmach, serialach i na koncertach, a kolejne pokolenia odkrywają je na nowo. W jej dorobku widać nieustanne poszukiwanie własnego języka muzycznego, gotowość do eksperymentów i przede wszystkim – szacunek do słuchacza.

Życie prywatne Małgorzaty Ostrowskiej

Życie prywatne Małgorzaty Ostrowskiej, choć często pozostaje w cieniu jej kariery scenicznej, jest równie istotnym elementem opowieści o tej wyjątkowej artystce. W przeciwieństwie do wielu gwiazd polskiej muzyki, Ostrowska konsekwentnie chroniła swoją prywatność, nie eksponując w mediach spraw rodzinnych ani codziennego życia.

Wiadomo, że artystka była mężatką, jednak los okazał się dla niej trudny – straciła męża. Ostrowska jest też matką, ma dzieci, które pozostają ważnym elementem jej życia. Szczegóły dotyczące wychowania i relacji rodzinnych nie są jednak szeroko nagłaśniane, co świadczy o jej konsekwentnej decyzji, by chronić tę sferę życia przed medialnym zainteresowaniem.

W kontekście życia prywatnego Ostrowskiej warto również zwrócić uwagę, że jej postawa jest charakterystyczna dla wielu artystów z jej pokolenia – życie rodzinne i prywatne nie jest przedmiotem codziennych doniesień tabloidu, a raczej sferą chronioną. W tym sensie życie prywatne artystki pozostaje osobną przestrzenią, równoległą do publicznej kariery, której sukcesy z Lombardem i w solowej działalności przyciągały uwagę mediów od lat 80.

Małgorzata Ostrowska pokazuje więc, że możliwe jest pogodzenie intensywnej kariery muzycznej z utrzymaniem prywatności. Jej życie rodzinne, chociaż znane jedynie w ograniczonym zakresie, jest faktycznie częścią jej historii. Chroniona sfera prywatności stanowi równowagę wobec publicznych sukcesów i pozostaje elementem pełnej historii tej znakomitej polskiej wokalistki.

Śmierć męża Małgorzaty Ostrowskiej

W życiu Małgorzaty Ostrowskiej  wydarzeniem, które w ostatnich miesiącach zdominowało jej codzienność, była utrata męża. Jej mąż nazywał się Jacek Gulczyński — był artystą: malarzem, grafikiem i przede wszystkim fotografem, znanym w poznańskim środowisku twórczym i szerzej wśród osób z branży kultury. Para poznała się na początku lat 80. XX wieku, w czasach, gdy Ostrowska była już główną postacią zespołu Lombard, a Gulczyński fotografował koncerty zespołu. To spotkanie przerodziło się z czasem w trwały związek, który przetrwał ponad cztery dekady. Z czasem z tego związku narodził się ich syn, Dominik.

W 2025 roku życie prywatne Ostrowskiej zostało dotknięte ogromnym ciosem. Jacek Gulczyński przez długi czas zmagał się z poważną chorobą, która ostatecznie doprowadziła do jego pobytu w Hospicjum Palium w Poznaniu, gdzie zmarł 5 grudnia 2025 roku. 

W rozmowie z Mateuszem Szymkowiakiem dla „Świata Gwiazd”, Ostrowska wspominała, że mąż nie chciał, aby rezygnowała ze swojej kariery na rzecz opieki nad nim:

Ja myślę, że na pewno by tego nie chciał, to w ogóle nie wchodziło w grę. Nawet wtedy, kiedy chorował i był już chory, też wyjeżdżałam na koncerty, bo w ogóle nie rozpatrywał sytuacji. Oczywiście, kiedy się zrobiło już bardzo źle, miałam dłuższą przerwę w śpiewaniu. Ale normalnie po prostu żyłam, śpiewałam, przygotowywałam nową trasę.

Ostrowska przyznała także w tym samym wywiadzie:

Nie jestem tak mocnym człowiekiem, jak wydaję się na scenie.

Dziennikarz zapytał ją również o komentarze ludzi dotyczące występów krótko po śmierci męża:

Małgosiu, boli kiedy ludzie komentują, że nie wypada tak krótko po śmierci męża występować, bawić się na scenie?

Małgorzata Ostrowska odpowiedziała wprost: 

To jest w ogóle jakaś paranoja dla mnie, boli, na pewno boli, ale też wydaje mi się to taką bzdurą kompletną. (…) Dla mnie to jest nie do przyjęcia. Życie toczy się dalej i w zasadzie wszyscy to robią.

Pogrzeb Jacka odbył się 11 grudnia 2025 roku w Lesie Pamięci na Cmentarzu Junikowskim w Poznaniu, zgodnie z jego wolą i upodobaniem do natury. Ceremonia miała charakter kameralny, a media odnotowały wsparcie środowiska artystycznego oraz fanów w tych trudnych chwilach.

Zobacz pełny wywiad z Małgorzatą Ostrowską dla „Świata Gwiazd”, w którym opowiada o życiu prywatnym, pracy na scenie i stracie męża.