"Teraz są role tylko młodych d*p" Bożena Dykiel nie gryzła się w język na wizji

Kariera Bożeny Dykiel

Bożena Dykiel od zawsze była postacią, obok której nie dało się przejść obojętnie. Gdyby polskie kino szukało definicji czystej energii, to właśnie ona zajmowałaby pierwsze miejsce na liście. Przez dekady oglądaliśmy ją na ekranach i, mówiąc szczerze, trudno było sobie wyobrazić nasz krajobraz medialny bez jej charakterystycznego głosu i całkowitego braku filtra w wypowiedziach.

Była aktorką od zadań specjalnych i zaczynała u największych. To nie był przypadek, że Andrzej Wajda obsadził ją w „Ziemi obiecanej”. Jej Mada Müller okazała się rolą-petardą – była bezczelna, pewna siebie i zapadała w pamięć mocniej niż niejeden główny bohater. Dykiel posiadała rzadki dar: wchodziła w scenę, rozstawiała wszystkich po kątach i wychodziła, zostawiając widza w lekkim szoku. Później nadeszły czasy „Alternatywy 4” i kultowa postać Miećki Aniołowej. To tam pokazała genialne wyczucie komediowe. Stworzyła postać żony dozorcy, która niby stała w cieniu męża, a tak naprawdę trzymała całą blokową politykę twardą ręką. Dla młodszego pokolenia stała się jednak przede wszystkim Marią Ziębą z serialu „Na Wspólnej”. Grała tę postać przez ponad dwadzieścia lat, co w polskim show-biznesie było całą wiecznością. Zrosła się z tą rolą tak bardzo, że wielu widzów zapominało, gdzie kończył się scenariusz, a zaczynała prywatna osobowość.

Trzeba jej było przyznać jedno: nigdy nie bawiła się w dyplomację. W świecie, gdzie każda wypowiedź gwiazdy była wygładzona przez speców od PR, ona waliła prosto z mostu. Czasem powiedziała o jedno słowo za dużo, czasem zaliczyła wpadkę z reklamowaniem okularów w programie śniadaniowym, ale zawsze była jakaś. Można ją było uwielbiać za role u Barei albo kręcić nosem na jej kontrowersyjne opinie, ale nie można jej było odmówić autentyczności. Była kobietą z pokolenia, które nie przepraszało za to, że żyje i ma własne zdanie.

Najwybitniejsze role Bożeny Dykiel

Bożena Dykiel była aktorką, której nie dało się wsadzić do jednej szuflady, choć wielu próbowało to robić przez lata. Dla jednych stanowiła uosobienie domowego ciepła z popularnego tasiemca, dla innych była po prostu wulkanem energii i jedną z najzdolniejszych postaci, jakie widziało polskie kino. Jej styl zawsze opierał się na konkretach: mocnym głosie, szerokim uśmiechu i totalnym braku zgody na bylejakość.

Jej dawne role dobitnie udowadniały, że Dykiel to marka sama w sobie. Wystarczyło wspomnieć Madę Müller z „Ziemi obiecanej”, by zrozumieć, jak można ukraść show największym gwiazdom. Scena, w której zajadała śniadanie, stała się kultowa nie dzięki dialogom, ale przez to, jak aktorka operowała mimiką. Stworzyła tam postać naiwną, a jednocześnie przerażająco konkretną. Miała w sobie siłę, która potrafiła przykryć nawet głównych bohaterów filmu Wajdy. Z kolei w kultowym serialu „Alternatywy 4” Dykiel jako Miećka Aniołowa stworzyła portret żony idealnie dopasowanej do realiów PRL-u. To ona była „mózgiem” operacji w mieszkaniu gospodarza domu, idealnie wyważając balans między komizmem a autentycznością. Jej Miećka nie była przerysowana – przypominała kobietę, którą każdy z nas spotkał kiedyś na klatce schodowej. W komedii „Wyjście awaryjne” wcieliła się w Jadwigę Kolędową, kobietę sukcesu tamtych lat, która trzymała całą rodzinę żelazną ręką. Była to rola dynamiczna, głośna i niezwykle zabawna. Dykiel miała niesamowity talent do grania kobiet silnych, które nie bały się pracy, a jednocześnie za wszelką cenę dbały o pozory.

To, co czyniło ją wyjątkową, to fakt, że nigdy nie grała w sposób nudny. Nawet prostym postaciom dodawała inteligencji i pewnej zadziorności. Nie potrzebowała wielkich monologów, by zdominować ekran – wystarczyło jej jedno spojrzenie lub charakterystyczne machnięcie ręką. Choć później kojarzono ją głównie z rolą Marii Zięby, jej dawne kreacje do dziś przypominają o drapieżnym talencie i niespotykanym temperamencie.

"Ja nie jestem Meryl Streep" Dykiel nie wytrzymała na wizji

Bożena Dykiel przez wielu uważana była za osobę szczerą, która nie gryzła się w język- co w show-biznesie jest żadkim zjawiskiem i często gwiazdy niechętnie przyjmują krytykę. Artur Barciś przyznał, że bardzo cenił to w swojej koleżance z planu:

Bożena była szczera- my jako aktorzy niespecjalnie lubimy jak nas ktoś krytykuje. Ale jej krytyka zawsze była prawdziwa- ja wiedziałem, że jeżeli jej się nie podobało jakieś przedstawienie, czy jakaś rola, którą zagrałem to warto tego posłuchać, bo pewnie jest tego powód. I to właśnie w Bożenie ceniłem, że  ona zawsze mówiła prawdę. - mówiła Barciś

Sama Bożena dykiel w reportarzu z 2009 roku przyznała, że na tamten moment znalazła się w małym potrzasku, podsumowując jak podchodzi się do aktorek w jej wieku:

No teraz są role tylko młodych d*p. A ja mogę zagrać babcię, mogę zagrać teściową, prawda? Nie wiem drożniczkę, cieciową coś tam tego i tak dalej. Nie ma ról dla kobiet, jak ja to nazywam, jaszczurek starych. Po prostu nie ma- nie pisze się. Ja nie jestem Meryl Streep. Ja po prostu jestem Bożena Dykiel, która mieszka w Parzęczewie Kościelnym. - podsumowała ostro Dykiel

Nie da się ukryć, że tymi słowami ostro podsumowała stan obecnej kinematorgrafii w Polsce i dobór ról dla kobiet już nawet po 50tym roku życia.