Dominika Clarke wyznała z czym się mierzy. Internauci zszokowani "Stara zgorzkniała baba"

Kontrowersyjny komentarz pod nagraniem Clarke

Wszystko zaczęło się od nagrania, które nie zapowiadało żadnej burzy. Dominika Clarke opublikowała w sieci film, na którym biega z latawcem. Pod nagraniem pojawił się komentarz, który szybko przyciągnął uwagę:

Dzwoń po karetkę, bo za chwilę może być za późno!!! A jeszcze mogłabyś pożyć!!!

Wpis sugerował, że zachowanie Clarke jest czymś niepokojącym, wręcz wymagającym interwencji medycznej.

To właśnie ten komentarz stał się punktem zapalnym. Clarke nie zignorowała go, nie usunęła i nie ograniczyła się do krótkiej odpowiedzi. Zamiast tego zdecydowała się na coś znacznie bardziej rozbudowanego. Na swoim profilu opublikowała długi wpis, w którym odniosła się do sytuacji i spróbowała wyjaśnić, co tak naprawdę kryje się za jej zachowaniem.

Już sam fakt, że zdecydowała się odpowiedzieć publicznie i szeroko, wskazywał, że sprawa ją poruszyła. Wyraźnie można było wyczuć irytację, bo wpis jest wyraźnie emocjonalny. W swojej publikacji Clarke przytoczyła dokładną treść komentarza, który otrzymała. Następnie odniosła się do niego w sposób bezpośredni.

Odpowiedź Dominiki Clarke na krytykę

W swoim oświadczeniu Clarke przytoczyła dokładną treść komentarza, który otrzymała. Następnie odniosła się do niego w sposób bezpośredni:

„Dzwoń po karetkę! Za chwilę może być za późno!!!”
Dostałam taki komentarz pod filmem, na którym po prostu biegam z latawcem: „dzwoń po karetkę, bo za chwilę może być za późno !!! a jeszcze mogłabyś pożyć !!!!!”.
Absurd sięga zenitu. Bo w oczach niektórych, radosna kobieta, mama 11 dzieci, która pozwala sobie na chwilę czystej, dziecięcej wręcz frajdy, to przypadek medyczny. 
Pani Ireno, rozumiem, że mój uśmiech i ten latawiec mogą wyglądać „podejrzanie”. 
Bo dla wielu osób radość to coś, na co trzeba mieć specjalne pozwolenie, odpowiedni wiek i nienaganną powagę.
Ale prawda jest taka: Bieganie z latawcem to nie jest brak rozsądku. 
To jest moment, w którym człowiek przestaje się pilnować i zaczyna żyć. 
Dlaczego to tak bardzo kłuje w oczy? 
Wielu ludzi nauczyło się przez lata zaciskać zęby. 
Być „poważnymi”. 
Nie wychylać się. Nie cieszyć się za bardzo - żeby przypadkiem nie zabolało, gdyby życie nagle miało im tę radość odebrać. 
I kiedy widzą kogoś, kto biegnie, śmieje się i pozwala sobie na lekkość, pojawia się lęk. 
Bo to przypomina im o tej radości, którą oni sami kiedyś odłożyli na „później”. 
Na emeryturę. Na „lepsze czasy”. Na moment, który dla wielu nigdy nie nadchodzi. 
Szczęście nie jest nagrodą za „poprawnie przeżyte życie” według cudzych standardów. 
To nie jest medal za bycie wiecznie poważną i umęczoną matką.
Szczęście to moja cicha decyzja, że dziś - choć na chwilę - pozwalam sobie poczuć, że po prostu JESTEM. Że żyję. Tu i teraz. 
Bez potrzeby tłumaczenia się komukolwiek z mojego uśmiechu. 
Więc nie, nie potrzebuję karetki. 
Potrzebuję tylko więcej wiatru dla mojego latawca i więcej takich chwil, w których moja dusza może swobodnie tańczyć. 
Bo to właśnie jest życie. 
A Wy? Czy też czujecie czasem, że Wasza radość „nie wypada”? Że powinniście być bardziej „poważni”? Czy dajecie sobie prawo do takich „niepoważnych” chwil, które dają Wam siłę do walki z codziennością? Czekam na Wasze szczere głosy!

Wpis nie był tylko odpowiedzią na jeden komentarz. Stał się raczej szerszą refleksją na temat tego, jak społeczeństwo postrzega radość i spontaniczność. Clarke zasugerowała, że reakcje takie jak ta, którą otrzymała, mogą wynikać z tłumionych emocji i braku zgody na własną lekkość.

Internauci bronią Dominiki Clarke

W komentarzach pod wpisem Clarke zaczęły pojawiać się głosy wsparcia. Wielu użytkowników stanęło po jej stronie, wyrażając zrozumienie dla jej stanowiska. Zamiast krytyki dominowały opinie, że ma prawo do radości i że jej zachowanie nie powinno być powodem do negatywnych ocen.

Nie zabrakło też ostrzejszych reakcji wobec autorki pierwotnego komentarza. To właśnie tam pojawiły się określenia takie jak „stara zgorzkniała baba”, które wyraźnie pokazywały, po której stronie opowiedziała się część internautów. Fani pisali:

• Brawo Dominiko, bądź zawsze sobą i łap ten wiatr ile się da, życie jest zbyt krótkie. Takie osoby, które piszą w ten sposób są już martwe i przez to zgorzkniałe.
• Jak można takie rzeczy wypisywać i mówić żeby dzwonić po karetkę że zaraz śmierć nastąpi to jest okropne i bezczelne brakuje mi słów
• Dominiko, ciesz się do łez. Skacz, tańcz, biegaj. To Twoje życie i tylko Ty przeżyjesz je po swojemu. Nikt nie ma prawa odbierać Ci radości ani negować Twoich wyborów. A ci, którzy krytykują – niech najpierw spojrzą na siebie, bo sami żyją tak, jak im pasuje
• Ja jestem dużo starsza od ciebie i biegam z latawcem, tańczę na łące i robię wiele rzeczy. Pracuję z dziećmi małymi i tak przy dzieciach jest. Ale nawet jeśli bym nie pracowała z dziećmi, to również bym robiła takie rzeczy, bo to jest objaw osoby szczęśliwej i wolnej.
• Mieszkam w ciepłej Grecji i tu wypada babci 89 czy kobiecie 40 czy dziadkowi 77 lat zatańczyć na ulicy, pośpiewać i puszczać latawca.

Warto zauważyć, że dyskusja szybko przestała dotyczyć jednego filmu czy jednego komentarza. Stała się szerszą debatą o tym, jak postrzegamy innych ludzi i ich sposób przeżywania codzienności. W wielu wypowiedziach pojawiał się wątek zazdrości, niezrozumienia lub przyzwyczajenia do określonych norm społecznych.

Część komentujących przyznawała, że sami spotkali się z podobnymi reakcjami, gdy okazywali radość w sposób odbiegający od oczekiwań otoczenia. Inni pisali, że wpis Clarke dał im do myślenia i skłonił do refleksji nad własnym podejściem do życia.