Znana aktorka opowiedziała o swojej ciężkiej chorobie. Za chwilę wystąpi w "Tańcu z Gwiazdami"

Nowa edycja "Tańca z Gwiazdami"

Najświeższa, 18. edycja programu „Dancing with the Stars. Taniec z Gwiazdami” startuje 1 marca 2026 roku na antenie Polsatu, a stacja ujawniła już oficjalną listę uczestników, którzy zmierzą się o Kryształową Kulę na parkiecie. To mieszanka znanych twarzy ze świata filmu, telewizji, sportu i internetu, która ma zapewnić widzom dużo emocji i różnorodnych stylów tańca.

Do programu zgłoszono między innymi takie pary jak:

• Sebastian Fabijański z Julia Suryś – aktor znany z ról w kinie i telewizji;
• Paulina Gałązka z Michałem Bartkiewiczem – aktorka, która zasłynęła rolami filmowymi i serialowymi;
• Kacper Porębski („Jasper”) z Darią Sytą – influencer i performance;
• Małgorzata Potocka z Mieszkiem Masłowskim – aktorka i osobowość telewizyjna;
• Mateusz Pawłowski z Klaudią Rąba;
• Natalia „Natsu” Karczmarczyk z Wojciechem Kuciną;
• Kamil Nożyński z Izabelą Skierską;
• Izabella Miko z Albertem Kosińskim – aktorka znana także z zagranicznych produkcji;
• Piotr Kędzierski z Magdaleną Tarnowską.

To zestawienie nazwisk pokazuje, że producenci zdecydowali się na różnorodność uczestników – od aktorów i influencerek, przez osobistości rozrywkowe, po sportowców i internetowe gwiazdy, co sprawia, że rywalizacja zapowiada się niezwykle emocjonująco.

„Taniec z Gwiazdami” 18. edycja będzie prezentowany w niedzielne wieczory od marca, a pełna lista par i ich numerów startowych została już ogłoszona przez Polsat.

Kim jest?

Małgorzata Potocka, urodzona 17 sierpnia 1953 roku w Łodzi, należy do grona twórczyń, których biografia wykracza poza jedną zawodową etykietę. Aktorka, reżyserka, producentka, animatorka kultury – jej droga artystyczna splata się z kluczowymi zjawiskami w powojennej historii polskiego kina i sztuki audiowizualnej.

Na ekranie zadebiutowała bardzo wcześnie – jako dziecko wystąpiła w filmie Awantura o Basię, co zapoczątkowało jej wieloletnią relację z kinem. Formalne wykształcenie zdobyła w legendarnej łódzkiej filmówce, czyli Państwowa Wyższa Szkoła Filmowa, Telewizyjna i Teatralna w Łodzi, kończąc najpierw wydział aktorski, a następnie reżyserię. Ta podwójna perspektywa – aktorska i autorska – wyraźnie odcisnęła się na jej późniejszej twórczości.

Jako aktorka występowała zarówno w kinie, jak i w telewizji. Publiczność mogła ją zobaczyć m.in. w filmach Szklana kula, Cyrk odjeżdża oraz w popularnym serialu Matki, żony i kochanki. W latach 80. coraz wyraźniej przesuwała jednak środek ciężkości w stronę reżyserii, realizując dokumenty, formy eksperymentalne i teledyski – wpisując się w nurt poszukiwań formalnych charakterystycznych dla tamtego okresu.

Jej aktywność nie ograniczała się do planu filmowego. Była stypendystką Millenium Film Workshop w Nowym Jorku, a następnie prowadziła zajęcia w Stanach Zjednoczonych, co pozwoliło jej funkcjonować na styku polskiego i amerykańskiego środowiska artystycznego. W 1979 roku, wspólnie z Józefem Robakowskim, współtworzyła w Łodzi prywatną „Galerie Exchange” – inicjatywę istotną dla niezależnej sceny artystycznej tamtych lat. W latach 80. angażowała się także w organizację festiwali i wydarzeń promujących sztukę współczesną.

Jej kompetencje organizacyjne znalazły wyraz również w pracy instytucjonalnej. W latach 2006–2010 kierowała łódzkim oddziałem Telewizji Polskiej, później pełniła funkcję doradcy Ministra Kultury, a także rozwijała projekty z zakresu edukacji medialnej.

Biografia Potockiej pokazuje, że mamy do czynienia z twórczynią wielowymiarową – łączącą praktykę artystyczną z refleksją nad instytucjonalnym kształtem kultury. To przykład kariery, w której sztuka, zarządzanie i działalność społeczna nie funkcjonują osobno, lecz wzajemnie się uzupełniają. 

Teraz natomiast aktorkę będzie mozna obejrzeć w “Tańcu z Gwiazdami”.

Gwiazda o chorobie

Małgorzata Potocka po raz pierwszy tak otwarcie opowiedziała o chorobie nowotworowej, nadając swojej historii wyraźnie edukacyjny wymiar. Występując w programie Pytanie na śniadanie, nie ograniczyła się do osobistego wyznania – potraktowała je jako formę społecznego apelu. Przyznała, że zanim usłyszała diagnozę, żyła w poczuciu, iż problem jej nie dotyczy:

Wydawało mi się, że mnie to nie dotyczy. Ja jestem zaprzeczeniem jakiejkolwiek choroby.

To przekonanie – charakterystyczne dla wielu osób aktywnych zawodowo, funkcjonujących w ciągłym biegu – zostało brutalnie zweryfikowane. Jak relacjonowała, to właśnie czujność lekarki sprawiła, że trafiła na badanie mammograficzne. Sama nie spodziewała się niepokojących wyników:

Fantastyczna pani lekarka wysłała mnie na mammografię i ja naprawdę byłam zdziwiona, kiedy usłyszałam: “Pani ma raka”. Nie wiedziałam, co się ze mną dzieje, dlaczego mnie to spotkało?

Diagnoza – jak wspomina – była momentem dezorientacji, poczucia niesprawiedliwości i nagłego zderzenia z własną kruchością. Jednocześnie podkreślała, że reakcja personelu medycznego nadała całej sytuacji zupełnie inny ton. Lekarka miała powiedzieć:

To jest najpiękniejszy dzień pani życia, mamy go i zaraz go zabijemy.

W tej paradoksalnej formule zawierała się istota wczesnego wykrycia choroby – moment groźny, ale dający realną szansę na skuteczne leczenie. Potocka zaznacza, że procedury ruszyły natychmiast. Operację przeprowadzono szybko, zanim zdążyła pogrążyć się w lęku czy czarnych scenariuszach.

Wszystko działo się tak szybko, że nie miałam czasu nawet się zastanowić nad tym, że jestem nieszczęśliwa i co z tym fantem zrobić - wspominała.

Dziś aktorka mówi o tamtym doświadczeniu jako o punkcie zwrotnym. Jej narracja nie koncentruje się na dramacie, lecz na odpowiedzialności – szczególnie wobec kobiet, które odkładają badania profilaktyczne na później. Wprost redefiniuje pojęcie troski i miłości:

Miłość nie polega na tym, żeby kupować najdroższe rzeczy, tylko na tym, żebyś poszła ze swoją córką i zrobiła mammografię. Najlepszym prezentem jest zaproszenie na takie badanie - deklaruje Potocka.

W jej wypowiedziach wyraźnie wybrzmiewa przekonanie, że choroba nie wybiera – dotyka także osoby silne, aktywne, publiczne. Różnicę może jednak zrobić profilaktyka, szybka diagnoza i zdecydowane działanie. Przesłanie, które dziś konsekwentnie powtarza, sprowadza się do jednego wniosku: wczesne wykrycie daje realną szansę na wygraną.